Vandaag op weg naar Samara, een gemoedelijk tropisch strandplaatsje waar Rob een leuke locatie heeft gevonden op Booking.com. ‘Flying Crocodille’ net buiten Samara. Het eerste deel ging voorspoedig. Zelfs zo goed dat we de koffiebreak uitstelde omdat we nog maar een half uurtje hoefde. Dit was nog niet besloten of de weg veranderde in een grind/zandweg waar Wim zijn stuurkunst werd getest 👍. De weg werd smaller en…………….. een rivier😳. Op internet zie je van die filmpjes dat er dwars door de rivier gereden wordt maar deze zag er wel heeeel diep uit. Maar onze Wim is niet voor 1 gat te vangen dus schoenen uit en de rivier in om te kijken of het mogelijk was, Google Maps gaf het tenslotte aan😳. Toch wel een beetje met knikkende knieën na de opmerking van Mer dat er misschien wel krokodillen zitten🙏🏻

Na meting Hebben we Wim kunnen overtuigen dat het water door de portieren naar binnen zou lopen. Dus terugrijden en een alternatieve route nemen.

Wel eerst Een stukje verder een plas en koffiepauze bij een plaatselijk koffietentje. Rob had hoge nood dus hij was al uit de auto gesprongen en naar binnen gegaan. De auto begon te piepen en gaf aan ‘no key detected’ , (zo’n los ding die je niet in het contact hoef te steken en als de motor draait hij blijft draaien). Wim en ik keken elkaar aan en dachten hetzelfde: sleutel verloren bij de rivier😩. Mijn hart sloeg over, Wim was zijn hardloopschoenen al aan het aandoen om terug re rennen toen Rob uit de wc kwam. Dit keer waren we blij met zijn tekst😊 ‘de sleutel? Die heb ik’. PFfff

Na de koffie met lekkere cake de nieuwe route volgen. Het begon goed. Onderweg een meisje die daar alleen in het bos liep meegenomen en weer door. Linksaf en toen werd het een zandweg, geulen, modder en …..een graafmachine op de weg. Kunnen we er langs??? Klinkt als een uitdaging voor Wim, Ja johhhhhh…,,oeps auto vast😩 Gelukkig probeert Wim dit met een tractor naast ons want er was geen beweging meer in te krijgen. De man kwam gelijk in actie en trok ons uit de greppel.

Onze weg vervolgen en niet veel verder kwamen we bij de Flying Crocodille.

De vriendelijke dame was enigzins verbaast dat wij kwamen door de moeilijk begaanbare weg. Ze liet ons de verschillende huisjes zien waaruit we een keuze maakten.

Een heerlijk groot appartement met uitzicht over het complex. Een prachtige tuin, zwembad met ligstoelen en zitjes. Tafeltennis en biljart.

Door alle commotie zijn we 14/10 vergeten, bij deze alsnog.

Vannacht redelijk geslapen … De wond aan Marilyn haar arm lijkt rustig en doet alleen pijn bij aanraking. De voet blijft wel pijnlijk. Marilyn heeft zich vannacht kunnen redden met alleen penicilline en heeft de zware pijnstillers en dus ook de maagbeschermers niet nodig gehad, wat goed nieuws is!

Ze begint zich inmiddels te beseffen wat er is gebeurd. We hadden pech of eigenlijk geluk gehad? Het had sowieso slechter kunnen aflopen. Marilyn is nu beperkt in haar mogelijkheden, wat tijdens de vakantie toch best een domper is. Mede dankzij de positieve instelling van Rob en Renate werd het gezellig en werd Mer optimaal vertroeteld.

Bovenstaande had Wim al geschreven. Hij schrijft dat Rob en ik positief zijn ingesteld maar dit geldt meer voor Marilyn, de bikkel💪

De route aangepast, vandaag op weg richting de kust maar halverwege een tussenstop met overnachting in Begaces. ‘Iets anders’ dan we ons hadden voorgesteld😩. Een spookie stadje waar niets te beleven is. Door de regen werd dit nog meer versterkt. Marilyn ging even lekker op bed liggen en wij het centrum in. Echt een vervallen stadje met af een toe een winkel. We kwamen bij de stadskern met wel een mooie kerk waar we naar binnen werden gevraagd door een oude lieve man die aan het dweilen was. Hij leidde ons de kerk rond en vertelde vol overgave (waar we niets van begrepen). Hij kon ons wel duidelijk maken dat hij de klokkenluider was door voor ons de klokken te luiden, waarna hij zelf hard moest lachen🤣. Hierna wat boodschapjes gedaan en een eetgelegenheid gevonden voor de avond. Onderweg nog wat dansmariekes op het stadsplein zien oefenen wat de enige aktiviteit van dit stadje was.

Terug gekomen in het donkere hol was Marilyn aan het wandelen met de dame van het hotel die haar krukken had gegeven. De lichtjes gingen aan en zelfs een kerstboom stond er al, wat een gezelligheid😊. Even een drankje al zittend in een schommelstoel om hierna te gaan eten. Het eten was gelukkig goed en sowieso gezellig!

Vroeg naar bed in deze troosteloze omgeving, morgen beter😊

Toch nog maar een verkorte route naar de Vulkaan genomen en niet voor niets. Wat een bijzondere plek zo onderaan de vulkaan wandelend over het zwarte lavasteen.

Na deze drukke dag naar onze mooie bungalow terug.

De dames lekker zelf kokkerellen, bami met kip , mmmm. ‘S avonds lekker op het terras gezeten, onder het genot van een drankje genoten van de rust, in hoeverre dat kan met dit ‘maffe gezelschap’ 🤪

We krijgen er geen genoeg van, de laatste avond met de gids de jungle in. Lichtjes op ons hoofd, Marilyn heel dicht bij de gids🤪en de rest erachter op zoek naar leven!

Veel kleine diersoorten gezien en gehoord. O.a. Een slang, bijzondere kikkers, spinnen, vlinders en aan het eind toch ook nog een luiaard😍

Een super dag als afsluiting in Tortuguero en morgen weer verder trekken.

Toch weer vroeg wakker dus om 5 uur liepen we al op het strand op zoek naar baby schildpadjes die hun eerste duik in zee gaan maken. Helaas voor niets.

Maar om 5.45 uur werden we opgehaald door onze gids ‘Luis’ voor een kanotocht door het National park op zoek naar de flora en fauna van Costa Rica.

Veel vogels, leguanen, een Luiaard, bomen planten en een prachtige bloemsoort waar we de naam niet van kunnen onthouden😊.

Luis stuurde ons nog even met de kano dichter naar de kant van ‘het oerwoud’ en ja hoor…. een kaaiman.

Het begon zachtjes te regenen en donderen maar monde uit in een hevige tropische bui. Helaas onze junglecapes niet bij ons🤣

10 uur weer thuis en het idee dat je al een hele dag op weg bent.

Dus, de dames lekker luieren en de mannen vissen in de zee. Relaxxxx

Na de lunch nog met zijn vieren door het National park. Overdag gebeurt daar niet zo veel. Maar op het laatst werden we toch nog verrast door rondslingerende apen, hoog in de toppen van de bomen🐒

Over het strand terug en opeens waren daar allemaal baby-turtles. Alleen was het nog te warm en hadden ze het zwaar. Een local kwam aangerend om deze kleintjes te helpen richting zee. Natuurlijk hielpen we mee.