Vanmorgen was het zowaar droog in Begaces, maar het was onverminderd donker en bedompt. Gillend naar de volgende bestemming dus. Er was geen ontbijt inbegrepen, dus zijn we na vertrek langs de plaatselijke bakery gereden om hier wat broodjes en banket te scoren. Het was een primitief ontbijt, maar toch gezellig. Hierna direct door maar onze volgende bestemming ….
Het reisschema was inmiddels aangepast. Het plan was om via Rincon-de-la-Vieja naar Hermosa te reizen, een dorp langs de Atlantische kust, bekend om zijn mooie stranden en baaien. Rincon-de-la-Vieja is gelegen in een vulkanisch gebied met een actieve vulkaan en diverse thermale bronnen. Het gebied rondt de vulkaan lijkt op een attractiepark met natuurlijke attracties waarvoor moet worden betaald.
We besloten ons op te splitsen …. Rob en Renate gingen bubbelen in de warmwaterbronnen en Wim en Marilyn besloten samen in de omgeving te gaan relaxen. Ondanks dat Marilyn ondersteund moest worden en slechts kleine stukjes kon lopen, werd het een leuke ontspannen dag.
Aan het einde van de middag nog een leuk kiekje van een traditionele Costaricaanse koe-en-wagen …
Rob en Renate hadden het ook leuk. Samen ontspannen in een heetwaterbron en poserend op een hangbrug tussen de bomen.
Op Renate haar uitdrukkelijke verzoek bewoog ook Rob zich over de hangbrug …
Om 15.00u weer verzameld en verder gereisd naar onze bestemming Hermosa, waar we ca. 17.00u aankwamen. Hermosa ligt aan Golfo de Papagayoh in het Westen van Costa Rica. Dit keer hadden we niets geboekt, maar hadden we een B&B op het oog. Dit bleek geen succes te zijn, het herinnerde ons aan die zwarte grot in Begaces. Ook al deed de Duitse eigenaar een genereus bod, besloten we even verder te kijken naar een volgende accommodatie.
We kwamen uit B&B Laura’s Place aan Playas del Coco. Laura bleek een aardige jonge dame, die in haar eentje het B&B runde. Er liepen 2 kleine hondjes rond die ons vrolijk begroette. Het voelde goed en nadat we een goede deal hadden voor 2 dagen, pakte we onze spullen uit.
Op aanraden van Laura vervolgens gaan eten in een typisch Costaricaans Restaurant Soda Jardin, die werd gerund door een sympathieke grijze man met een vlotte babbel en een ondeugende blik. De man had een gunfactor en wist ons 2 grote red-snappers aan te praten. Het bleek geen miskoop te zijn. Het werd een gezellige avond, waardoor de bewogen 2 dagen ver achter ons leken te liggen …
Eenmaal thuis nog een klein afzakkertje …. 2 blikjes Cuba Libre (rum cola) bleken genoeg om instant in coma te raken.
Tot morgen!
Buren trip Costa Rica 