Na een heerlijk ontbijt in het hotel … met fruit, gebakken eieren, english pie, tropisch fruit, worstjes, en nog veel mee …. in een hoekje van het restaurant 3 afsluitbare bakjes gevonden om ook de rest van de dag door te komen. Door achteloos en stiekem veel op te scheppen, werden de bakjes gevuld. Renate viel wel wat op met een enorme berg fruit op haar bord. Typisch Nederlands weer … toen we wegliepen werden we betrapt door een groep Aziaten.
De route naar Tortuguero was niet makkelijk te vinden in TomTom. Toen maar gewoon een punt op de kaart ingetikt en gaan rijden. Tortuguero is ongeveer 3 uur rijden vanuit San José. Het verkeer in San José heeft grote overeenkomsten met het verkeer in Paramaribo, enorm chaotische en druk … alleen in Costa Roca rijden ze gewoon rechts.
Het verschil wordt duidelijk als we de stad uitrijden over een nette geasfalteerde provinciale tweebaansweg. Op 100km van Tortuguero stuurde TomTom ons een onverharde weg op … mmmm nog 100km over deze hobbelwegen??
Niet veel later reden we tussen enorme bananenplantages. De trossen bananen waren afgedekt met doeken. Tussen de bananenpalmen liep een heel netwerk aan paden waar de trossen werden geoogst en getransporteerd. De trossen weren vervoerd mbv een soort kabelbaan die werd voorgetrokken door een jonge Costaricaan. En de slagbomen over de weg bleken bananenophaalbruggen te zijn 😀
Na een half uur hobbelen over de rotsachtige hobbelwegen, reden we steeds verder het oerwoud in en werden de paadjes alsmaar smaller en slechter. Toen we volgens TomTom in niemandsland waren aangekomen, hebben we toch maar aan een kleine Costaricaan staande gehouden die zich met een oude fiets probeerde te verplaatsen over de hobbelige weg. Op de vraag “is Tortuguero in this direction?” .. ondersteund met de nodige gebarentaal … schudde hij beslissend zijn hoofd … we zaten verkeerd en moesten terug.
Aangezien de veerboot naar Tortuguero om uiterlijk 12.45 zou vertrekken en het inmiddels over twaalven was leek een tijdige aankomst niet meer haalbaar. We zouden het niet halen en dus moeten wachten …. Toen maar over naar Google maps die ons een iets andere richting op stuurde. Renate had inmiddels een ander adres in TomTom ingevoerd … wat ons dezelfde kant heen stuurde. En de aankomsttijd werd ook steeds beter en leek inmiddels weer haalbaar. Goddank kwamen we niet veel later op een verharde weg en arriveerde we op tijd op de parkeerplaats.
Het Kamphuis lag aan de rivier waar we zouden vertrekken. Het was mooi ingericht met koloniale tafels en stoelen. Niet veel later zaten we in de boot naar Tortuguero … dwars door de jungle waar we langs de oevers al diverse dieren zagen …. een kaaiman, leguanen, beo’s, papegaaien, vlinders, etc.
